Konwencje i uregulowania prawne dotyczące kwaśnych deszczy

Problem występowania kwaśnych deszczy został zauważony w latach 60 ubiegłego wieku. Zaobserwowano jaki wpływ mają na jeziora oraz lasy kwaśne deszcze i postanowiono coś z tym zrobić.

Skandynawscy naukowcy zauważyli, że głównymi czynnikami powstawania kwaśnych opadów atmosferycznych są tlenki siarki i azotu. Według naukowców ze Skandynawii należało podjąć działania, które miałyby na celu zmniejszenie emisji tych gazów do atmosfery.

Pierwsza międzynarodowa konferencja, która została poświęcona problemowi kwaśnych deszczy miała miejsce w Norwegii w 1976r. W następnym roku to właśnie Norwegia zapoczątkowała podpisanie międzynarodowej konwencji dotyczącej zmniejszenia emisji dwutlenku siarki do atmosfery. Wydarzenie to odbyło się podczas spotkania komitetu do spraw ochrony środowiska Europejskiej Komisji Ekonomicznej ONZ.

Kolejnym znaczącym krokiem jaki dokonano w celu regulacji prawnych dotyczących kwaśnych opadów było podpisanie konwencji w Genewie w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na dalekie odległości. Konwencja zakładała zmniejszenie zanieczyszczeń, jednak nic konkretnego nie mówiła i dopiero protokoły, które zostały dołączone do konwencji podawały do jakiego poziomu należy zmniejszyć emisję i w jakim czasie. Wśród państw które podpisały tę konwencję były między innymi Stany Zjednoczone, Kanada oraz Polska. Jednak te postanowienia okazały się zbyt mało wymagające aby dokonały jakiś wielkich zmian w utrzymaniu środowiska. Z tego powodu państwa Skandynawskie wszystkim sygnatariuszom Konwencji Genewskiej zaproponowali ograniczenie emisji dwutlenku siarki o 30%. Taki krok był bardzo odważnym posunięciem i z powodu właśnie nakładów finansowych jakich wymagał: Polska, Stany Zjednoczone, Wielka Brytania oraz kilka krajów Europy Południowej nie przyjęły zobowiązania tym samym narażając się na falę krytyki ze strony międzynarodowej opinii. I Protokół Siarkowy tak właśnie nazywało się zobowiązanie ograniczenia emisji dwutlenku siarki o 30% zakładał, że do 1993 roku zostanie wypełniony.

Akurat tak się złożyło, że z powodu recesji w przemyśle oraz dzięki wprowadzeniu programów ekologicznych Polsce, która nie zadeklarowała się, że obniży o 30% emisję gazów powodujących kwaśne deszcze udało się spełnić wymagania I Protokołu Siarkowego.

Obecnie w fazie realizacji jest II Protokół Siarkowy, który wymaga aby opad siarki na terenie całej Europy był taki, aby nie naruszał równowagi ekologicznej spełnienie tego Protokołu powinno nastąpić do 2010 roku. Polska należy do państw, które podpisały II Protokół Siarkowy. Jak widać wiele już zostało zrobione w kwestii zmniejszenia emisji gazów i nadal wiele się robi.